Κυκλική κλιμακωτή διάταξη πέντε σειρών θέσεων, με σταδιακή ανύψωση και χωρίς αμοιβαία απόφραξη, κεντρική κυκλική εξέδρα ως σκηνή, ικανή να φιλοξενήσει εκατοντάδες συνδαιτυμόνες ταυτόχρονα. Ανυψούμενα αυτοκρατορικά φανάρια, υδάτινο πέπλο, εναέριες παραστάσεις με συρματόσχοινα και «χιονόπτωση» εντός της αίθουσας εναλλάσσονται, ώστε από οποιαδήποτε γωνία θέασης να είναι όλα ευδιάκριτα.
Με «οστά» το «τελετουργικό συμποσίου και εστίασης» της δυναστείας Τσόου, συνδέεται με τον πολιτισμό Λιανγκτσού και τον πολιτισμό της σονγκικής κομψότητας· ο Σου Ντονγκπό, ο θρύλος των εραστών της πεταλούδας (Λιανγκ Τσου), και το ζεύγος του Λευκού Φιδιού και του Σου Σιεν ανεβαίνουν διαδοχικά στη σκηνή, με τελετουργικά θυσίας, χορό με μορφές από νεφρίτη και όπερα Γιουέ στο ίδιο τραπέζι. Παράσταση και τραπέζι δεν χωρίζονται.
Το γεύμα ξεκινά με τσάι Λονγκτζίνγκ και κορυφώνεται με χοιρινό Ντονγκπό· το «Μπουντάοτσιανγκ», το καβούρι με πάστα φασολιών και το Λονγκτζίνγκ από την κορυφή Σιφένγκ έχουν το καθένα τη δική του προέλευση. Πριν σερβιριστεί κάθε πιάτο, τα φώτα και οι σκιές στο τραπέζι αφηγούνται πρώτα την ιστορία του — ένα πιάτο, μία παράσταση· μία γεύση, ένας χορός — η γεύση και η αφήγηση συμβαδίζουν.