Τι μπορείτε να κάνετε στην τοποθεσία jesi

Paradise Play Drink & Food

Piazza Federico II

Cathedral of Santa Maria del Fiore

• Γνωστή ως ο κύριος ναός της Καθολικής Αρχιεπισκοπής της Φλωρεντίας και ο τρίτος μεγαλύτερος ναός στον κόσμο • Αποτελούμενο από τον κεντρικό ναό, τον καμπαναριό και το βαπτιστήριο, δεν είναι μόνο μεγάλης κλίμακας, αλλά και ένα αντιπροσωπευτικό κτίριο ολόκληρης της πρώιμης Αναγέννησης • Ο καθεδρικός ναός έχει πρόσοψη με στυλ Γοτθικής Αναγέννησης του 19ου αιώνα. Το εξωτερικό του είναι στρωμένο με μπλοκ μαρμάρου σε διαφορετικές αποχρώσεις λευκού, πράσινου και ροζ. Τα χρώματα είναι ζωηρά και αρμονικά △ Το 1982, ο καθεδρικός ναός καταχωρήθηκε ως Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά ως μέρος του ιστορικού κέντρου της Φλωρεντίας. Μετά την είσοδο στην εκκλησία, μπορείτε να ανεβείτε στον θόλο από τη μικρή πόρτα στο πλάι. Χρειάζεται να ανεβείτε 463 σκαλιά και στη συνέχεια να θαυμάσετε ολόκληρη την πόλη της Φλωρεντίας. Ο καμπαναριός της εκκλησίας είναι ένα γοτθικό κτίριο, ύψους 85 μέτρων. Αποτελείται από μια εξαώροφη τετράγωνη κατασκευή που στοιβάζεται προς τα πάνω σε στήλη. Ο εξωτερικός τοίχος είναι επενδυμένος με λευκό μάρμαρο, το οποίο είναι αγνό και κομψό, προσδίδοντας περισσότερη δυναμική στη μεγαλοπρεπή εκκλησία.

Πάνθεον

Το Πάνθεον είναι ένα από τα πιο καλοδιατηρημένα κτίρια της αρχαίας Ρώμης. Αρχικά κατασκευάστηκε γύρω στο 27 π.Χ. υπό την επίβλεψη του Αγρίππα, στρατηγού του Αυγούστου, στη συνέχεια καταστράφηκε από πυρκαγιά και ανακατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκλεπτυσμένης αρχαίας ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής τεχνικής, και ο Μιχαήλ Άγγελος το χαρακτήρισε κάποτε «σχέδιο των αγγέλων». Στο εσωτερικό του είναι ενταφιασμένοι ο αναγεννησιακός καλλιτέχνης Ραφαήλ, καθώς και ιστορικές προσωπικότητες όπως οι Ιταλοί βασιλείς Βιτόριο Εμανουέλε Β΄ και Ουμβέρτος Α΄. Το κτίριο βρίσκεται στο κέντρο της Ρώμης, με τον πρόναο να είναι η Πλατεία Ροτόντα, στο κέντρο της οποίας στέκεται ένας αιγυπτιακός οβελίσκος, και κάτω από τη βάση του οβελίσκου η βάση του σιντριβανιού είναι διακοσμημένη με πέτρινα γλυπτά δελφινιών και προσωπείων. Το κύριο μέρος είναι ένας τεράστιος κύλινδρος με ίσο πλάτος και ύψος, καλυμμένος από ημισφαιρικό θόλο, χωρίς παράθυρα στο εσωτερικό. Οι κόγχες γύρω από τους τοίχους κατά την αρχαία ρωμαϊκή εποχή φιλοξενούσαν αγάλματα θεών, ενώ σήμερα εδώ βρίσκονται τάφοι διασήμων προσωπικοτήτων διαφόρων εποχών. Στην κορυφή του θόλου υπάρχει ένα κυκλικό άνοιγμα φωτός με διάμετρο περίπου 9 μέτρα, που αποτελεί την κύρια πηγή φωτός στο εσωτερικό. Το ηλιακό φως χύνεται από ψηλά, αλλάζοντας γωνία καθώς η θέση του ήλιου μετακινείται, και οι σκιές και το φως γλιστρούν αργά πάνω στο δάπεδο και στους τοίχους, δημιουργώντας μια επιβλητική ατμόσφαιρα χώρου.

Colosseum

•Εδώ κάποτε οι μονομάχοι αγωνίζονταν μέχρι θανάτου και οι καταδικασμένοι σε θάνατο πάλευαν με πεινασμένα λιοντάρια· εδώ βρίσκεται και το μεγάλο σύμβολο της Αιώνιας Ρώμης. •Θαυμάστε τα μεγαλοπρεπή κτίρια και φανταστείτε τις επικές μάχες που κάποτε έλαβαν χώρα εδώ △Το Κολοσσαίο χτίστηκε στη θέση του μεγαλοπρεπούς Χρυσού Οίκου (Domus Aurea) και ολοκληρώθηκε το 80 μ.Χ. Ωστόσο, με την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το Κολοσσαίο εγκαταλείφθηκε σταδιακά και γέμισε αγριόχορτα. Στη συνέχεια υπέστη πολλές ζημιές από σεισμούς και έγινε ακόμη και πηγή οικοδομικών λίθων και μαρμάρου για τους οικοδόμους. Αυτό που βλέπουν σήμερα οι άνθρωποι είναι μόνο ο σκελετός του Κολοσσαίου, αλλά ακόμη και από αυτόν μπορεί κανείς να διακρίνει το μεγαλείο του παρελθόντος. △Στο πρώτο επίπεδο μπορείτε να δείτε καθαρά το λαβυρινθώδες κτίσμα στο κέντρο του Κολοσσαίου, το οποίο ήταν κάποτε το υπόγειο του Κολοσσαίου, όπου φυλάσσονταν τα θηρία και οι μονομάχοι που επρόκειτο να μονομαχήσουν. △Η εξωτερική τοιχοποιία ολόκληρου του Κολοσσαίου ήταν κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο, ενώ τα αψιδωτά ανοίγματα (vomitoria) επέτρεπαν στο κοινό να εισέρχεται και να παίρνει τις θέσεις του γρήγορα. Οι κόγχες του δεύτερου και του τρίτου ορόφου ήταν κάποτε γεμάτες με μαρμάρινα αγάλματα. Η κορυφή του τείχους ήταν διακοσμημένη με παράθυρα και λεπτούς κορινθιακούς πεσσούς, ενώ 240 στύλοι στήριζαν το μουσαμά που κάλυπτε το Κολοσσαίο.

Piazza del Duomo

Uffizi Gallery

• Παρουσιάζει την ιδιωτική συλλογή της οικογένειας των Μεδίκων, συμπεριλαμβανομένων του «Γέννηση της Αφροδίτης» και της «Άνοιξης» του Μποτιτσέλι, του «Ευαγγελισμός» του Λεονάρντο ντα Βίντσι, της «Παναγίας με το παιδί και την Αγία Άννα» του Ραφαήλ και άλλων έργων • Συλλογή περισσότερων από 100.000 πολύτιμων εκθεμάτων, που καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την ιστορία της τέχνης, από τα αρχαία ελληνικά γλυπτά έως τους βενετσιάνικους ελαιογραφικούς πίνακες του 18ου αιώνα • Μάθετε για έργα Αναγέννησης και εξετάστε ιταλικά κλασικά △Η Πινακοθήκη των Ουφφίτσι εκθέτει την ιδιωτική συλλογή της οικογένειας των Μεδίκων. Η οικογένεια των Μεδίκων ήταν μια Ιταλική αριστοκρατική οικογένεια με μακρά ιστορία. Συγκέντρωσαν πολλά σημαντικά έργα τέχνης της Ιταλικής Αναγέννησης και τα δώρισαν στην Πινακοθήκη των Ουφφίτσι, η οποία έγινε μέρος της. △Αυτός είναι ένας χώρος συγκέντρωσης πινάκων της Αναγέννησης, συμπεριλαμβανομένων έργων διάσημων ζωγράφων όπως ο Μποτιτσέλι, ο Ραφαήλ, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι και ο Μιχαήλ Άγγελος. Χωρίζονται σε περισσότερες από 90 αίθουσες έκθεσης ανάλογα με τον χρόνο δημιουργίας και το καλλιτεχνικό είδος.

Gallery of the Academy of Florence

Η Πινακοθήκη της Ακαδημίας της Φλωρεντίας ιδρύθηκε το 1784, όταν ο Πέτρος Λεοπόλδος, Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης, αναδιοργάνωσε τα ιδρύματα καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στη Φλωρεντία. Βρίσκεται στο χώρο του πρώην Νοσοκομείου του Αγίου Ματθαίου και της Μονής του Αγίου Νικολάου, με προηγούμενο την Ακαδημία Ζωγραφικής που ιδρύθηκε από τον Κόζιμο Α' των Μεδίκων το 1563. Αρχικά, η συλλογή χρησίμευε ως εκπαιδευτικό υλικό για φοιτητές να αντιγράφουν πρωτότυπα έργα. Το 1873, για να προστατευτεί ο «Δαβίδ» του Μιχαήλ Άγγελου από τις καιρικές συνθήκες στην Πιάτσα ντελ Σινιοριά, το άγαλμα μεταφέρθηκε σε ξύλινο κάρο μέσα από το κέντρο της Φλωρεντίας. Επειδή η αίθουσα που θα το φιλοξενούσε δεν ήταν έτοιμη, παρέμεινε σε ξύλινο κιβώτιο για εννέα χρόνια, μέχρι την ολοκλήρωση της Αίθουσας του Δαβίδ από τον αρχιτέκτονα Εμίλιο ντε Φάμπρις. Σήμερα, ο «Δαβίδ» στέκεται κάτω από το φυσικό φως που πέφτει από το φεγγίτη, και πολλοί επισκέπτες έρχονται ειδικά για να τον δουν. Στο εσωτερικό του μουσείου εκτίθενται συγκεντρωμένα τέσσερα ανολοκλήρωτα γλυπτά με τίτλο «Οι Φυλακισμένοι» και το επίσης ημιτελές «Άγιος Ματθαίος», που δημιούργησε ο Μιχαήλ Άγγελος για τον τάφο του Πάπα Ιουλίου Β΄, με τα ανθρώπινα σώματα να φαίνεται σαν να απελευθερώνονται από τον τραχύ λίθο, προσφέροντας μια άμεση εικόνα της «ημιτελούς» γλυπτικής του γλώσσας. Στο κέντρο της αίθουσας των κολοσσών στην είσοδο βρίσκεται το πήλινο μοντέλο σε πραγματικό μέγεθος του «Απαγωγής των Σαβίνων» του Τζιαμπολόνια, που δημιούργησε για τα μαρμάρινα γλυπτά της Λοτζία των Λαντζκνεχτ, περιτριγυρισμένο από πίνακες της Φλωρεντίας του 15ου και 16ου αιώνα των Μποτιτσέλι, Περουτζίνο, Φιλιππίνο Λίπι και άλλων. Η αίθουσα του 19ου αιώνα, που αρχικά ήταν γυναικεία πτέρυγα νοσοκομείου, αναπαριστά τώρα το εργαστήριο του Λορέντσο Μπαρτολίνι και εκθέτει γυψομάρμαρα. Το μουσείο διαθέτει επίσης τμήμα μουσικών οργάνων, με συλλογή που περιλαμβάνει βιόλα και βιολοντσέλο Στραντιβάριους που ανήκαν στην οικογένεια Μεδίκων, καθώς και πρώιμα πληκτροφόρα όργανα του Μπαρτολομέο Κριστόφορι, εφευρέτη του πιάνου. Η διαδρομή επίσκεψης εκτείνεται από την αίθουσα των κολοσσών στην είσοδο μέχρι την αίθουσα του Δαβίδ στο τέλος. Οι περισσότεροι επισκέπτες, αφού δουν το «Δαβίδ», γυρίζουν πίσω προς την έξοδο, ενώ οι πίνακες και η ενότητα μουσικών οργάνων στις δύο πλευρές έχουν λιγότερο κόσμο, καθιστώντας τα ιδανικά μέρη για ήσυχη θέαση των έργων. Η γκαλερί δεν είναι μεγάλη και έχει σαφή διαδρομή, με μεγάλες ουρές έξω κατά την εποχή υψηλής επισκεψιμότητας. Ωστόσο, οι πίνακες και η ενότητα μουσικών οργάνων έχουν λιγότερους επισκέπτες και αξίζει να τα επισκεφτείτε.

Clementine Arch

Signoria Palace