Τι μπορείτε να κάνετε στην τοποθεσία karlovac

Aquatika Freshwater Aquarium Karlovac

Muzej Domovinskog rata Karlovac - Turanj

Foginovo kupalište

Zorin Dom

Karlovac center

Sports hall Mladost

Historical Grain Boat

Nikola Tesla Experience Center Karlovac

Saint Mark's Basilica

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μάρκου βρίσκεται στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, δίπλα στο Παλάτι των Δόγηδων. Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 828, και μετά την καταστροφή του παλιού ναού από πυρκαγιά, ξεκίνησε η ανακατασκευή του τον 11ο αιώνα. Αρχικά χτίστηκε για να φιλοξενήσει τα λείψανα του Αγίου Μάρκου, και στη συνέχεια έγινε αποθήκη για διάφορα πολύτιμα αντικείμενα που έφεραν οι σταυροφόροι, μετατρέποντάς τον σε έναν πλούσιο θησαυροφυλάκιο τέχνης. Η εκκλησία είναι κυρίως βυζαντινού ρυθμού, συνδυάζοντας χαρακτηριστικά από ρωμανικό έως αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό στυλ. Στην πρόσοψη υπάρχουν πέντε ρωμανικές πύλες με ρόμβο σχήμα, στο πάνω μέρος συνδυάζονται ανατολίτικοι και γοτθικοί πυργίσκοι, καθώς και μαρμάρινα αγάλματα, ανάγλυφα και διακοσμητικά μοτίβα με λουλούδια· ο τεράστιος θόλος και τα λαμπερά ψηφιδωτά είναι τα εντυπωσιακά της χαρακτηριστικά. Η εκκλησία αποτελείται από πέντε μεγάλους θόλους στην κύρια αίθουσα και δύο προθάλαμους με κιονοστοιχίες, με ένα συνολικό σχέδιο που μοιάζει με τεράστιο ελληνικό σταυρό. Ο σχεδιασμός των πέντε θόλων εμπνεύστηκε από την Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη και είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Μπροστά από την εκκλησία υψώνονται τρεις πυλώνες, που συμβολίζουν τις Κύπρο, την Κρήτη και τη Μορέα, τρεις περιοχές που η Βενετία κυβερνούσε στην ακμή της, μαρτυρώντας τη λαμπρή παρελθόν της πόλης. Στην κορυφή του κέντρου της εκκλησίας βρίσκεται το άγαλμα του Αγίου Μάρκου που κρατά το «Ευαγγέλιο του Μάρκου», και κάτω από το άγαλμα υπάρχει η εικόνα του ιερού λιονταριού, που συμβολίζει τον Άγιο Μάρκο.

Doge's Palace

Το Παλάτσο Ντουκάλε βρίσκεται δίπλα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου, αντικρύζει τη λιμνοθάλασσα και ήταν το πολιτικό κέντρο της πρώην Δημοκρατίας της Βενετίας: τόπος κατοικίας των δουκών, αλλά και έδρα του Μεγάλου Συμβουλίου, της Γερουσίας και του Συμβουλίου των Δέκα, όργανα νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Το παλάτι χτίστηκε αρχικά τον 9ο αιώνα ως οχυρό και αργότερα, από τον 14ο αιώνα, ανακατασκευάστηκε σε γοτθικό ρυθμό. Πολλές φορές καταστράφηκε από πυρκαγιές. Μετά από δύο μεγάλες πυρκαγιές τη δεκαετία του 1570, ο αρχιτέκτονας Παλλάδιο πρότεινε μια νέα κλασική ανακατασκευή, αλλά η Δημοκρατία επέλεξε να επαναφέρει το γοτθικό στυλ, δημιουργώντας αυτό το ελαφρύ και κομψό αριστούργημα της βενετσιάνικης γοτθικής αρχιτεκτονικής. Από το 1923 λειτουργεί ως μουσείο, με τοιχογραφίες και ταμπλό του Τιντορέττο, του Βερονέζε και άλλων μελών της Βενετσιάνικης Σχολής να διακοσμούν τις αίθουσές του. Οι δύο πρόσοψες που βλέπουν προς την Πλατεία του Αγίου Μάρκου και τη Λιμνοθάλασσα είναι το διακριτικό σημείο αυτού του κτιρίου: λευκό και ροζ πέτρα συνθέτουν γεωμετρικά σχέδια, με τους πάνω τοίχους να είναι μαζικοί και διακοσμημένοι με φλογόμορφους πυργίσκους και διακοσμητικά παράθυρα· ενώ οι δύο κάτω αψιδωτές στοές και λοτζέτες είναι ελαφρές και διαυγείς — αυτή η «ασυνήθιστη αναλογία με βαρύ πάνω και ελαφρύ κάτω» είναι ακριβώς το χαρακτηριστικό του γοτθικού ρυθμού της Βενετίας. Τα μεσαιωνικά κιονόκρανα και τα αγάλματα που αντικαταστάθηκαν κατά τη μεγάλη ανακαίνιση της πρόσοψης, εκτίθενται τώρα σε ειδικό χώρο έκθεσης. Η επίσκεψη ακολουθεί κατά κύριο λόγο μια σταθερή διαδρομή. Αρχικά, μπαίνουμε στην εσωτερική αυλή: βόρεια γειτνιάζει με τον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάρκου, και αν σηκώσεις το βλέμμα μπορείς να δεις τον θόλο του ναού· στην αυλή, στις δύο πλευρές της Γιγαντιαίας Σκάλας, στέκονται οι γλυπτές παραστάσεις του Άρη και του Ποσειδώνα από τον Sansovino, συμβολίζοντας την εξουσία της Δημοκρατίας στη στεριά και στη θάλασσα· στον τοίχο της στοάς του δεύτερου ορόφου είναι εντοιχισμένα αρκετά κουτιά ανώνυμων καταγγελιών με μορφή λεοντοκεφαλής, όπου παλιά οι καταγγελίες ρίχνονταν απευθείας στο στόμα του λιονταριού, και από τη στοά μπορείς να έχεις πανοραμική θέα στην πλατεία του Αγίου Μάρκου και τη λιμνοθάλασσα. Στο κέντρο της αυλής, ο χάλκινος πυθμένας του νεροταμιευτήρα είναι περίτεχνα σκαλισμένος — στη Βενετία το γλυκό νερό είναι σπάνιο, και όλη η πόλη εξαρτιόταν από τη διήθηση της βροχής στα υπόγεια πηγάδια, και λέγεται ότι παλιά οι πωλητές νερού έρχονταν εδώ για να αντλήσουν νερό και να το πουλήσουν. Στη συνέχεια, ανεβαίνουμε τη Χρυσή Σκάλα: η σκάλα πήρε το όνομά της από τα χρυσωμένα γυψομάρμαρα που τη διακοσμούν, και στην είσοδό της στέκονται ο Ηρακλής που σκοτώνει το φίδι και ο Άτλας που κουβαλάει τη γη, και παλιά μόνο οι ευγενείς και οι επίσημοι επισκέπτες επιτρεπόταν να την ανεβούν. Οι αίθουσες στον επάνω όροφο βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη, από την αίθουσα των τεσσάρων θυρών, την αίθουσα των γερόντων, την αίθουσα των δέκα μέχρι την μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων, με πίνακες και γλυπτά από την οροφή μέχρι τους τοίχους. Στη μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων, ο τεράστιος πίνακας του Τιντορέττο "Ο Παράδεισος", εμπνευσμένος από το "Θείο Κωμωδία - Παράδεισος" του Δάντη, σχεδόν καλύπτει ολόκληρο τον πλάγιο τοίχο, με τις διαστάσεις του να είναι από τις μεγαλύτερες σε ελαιογραφίες σε καμβά, με στρώματα ουράνιων μορφών να γεμίζουν την εικόνα· σε μια άλλη αίθουσα, οι τοίχοι είναι γεμάτοι με χάρτες του κόσμου, ενώ στο κέντρο βρίσκονται ουράνιες και γήινα σφαίρες. Στο τελευταίο μέρος της διαδρομής, περνάμε πρώτα από το οπλοστάσιο με μεσαιωνικά όπλα και πανοπλίες, κατεβαίνουμε στα σκοτεινά υπόγεια κελιά και τελικά διασχίζουμε τη Γέφυρα των Στεναγμών, χτισμένη γύρω στο 1600, για να φτάσουμε στις νέες φυλακές στην απέναντι πλευρά — αυτές οι φυλακές θεωρούνται από τις πρώτες ανεξάρτητες κατασκευές στην Ευρώπη που χτίστηκαν ειδικά για φυλάκιση, ενώ η γέφυρα πήρε το όνομά της από τους στεναγμούς των κρατουμένων που την περνούσαν.