Τι μπορείτε να κάνετε στην τοποθεσία Πορταλέγκρε

Parque Natural da Serra de São Mamede

Castle of Marvão

River beach Portagem

Cidade Romana de Ammaia

Royal Alcázar of Seville

•Μπείτε στο παλάτι της Σεβίλλης, που έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO και του οποίου η ιστορία χρονολογείται από την εποχή των Μαυριτανών •Απολαύστε το πρωτότυπο της αρχιτεκτονικής Μουδέχαρ, μια τέλεια συγχώνευση γοτθικού και αναγεννησιακού στυλ, και επισκεφθείτε τα μέρη γυρισμάτων του «Παιχνιδιού των Θρόνων» •Απολαύστε τον πίνακα «Παναγία των Ναυτικών» του 16ου αιώνα και περιπλανηθείτε στις μεγαλοπρεπείς αίθουσες του Καρόλου Ε΄, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας △ Ως γνωστό σημείο γυρισμάτων της δημοφιλούς αμερικανικής σειράς "Game of Thrones", προσελκύει πολλούς θαυμαστές ιστορικών σειρών, ταξιδεύοντας ανάμεσα στην ιστορία και τον κινηματογράφο, αναπολώντας στιγμές από τη σειρά στον πραγματικό κόσμο. △Ως ένα από τα παλαιότερα παλάτια της Ευρώπης, αυτό το κτίριο συνδυάζει γοτθικά αρχιτεκτονικά στοιχεία με ισλαμικό στυλ πηλόκτιστης κατασκευής, αποτελώντας ένα υπέροχο παράδειγμα της μουδεχάρ αρχιτεκτονικής. △Ένα θαύμα αρχιτεκτονικής που διαμορφώθηκε από εκατοντάδες χρόνια ιστορίας και πολιτισμού, εκπέμπει εκπληκτική ομορφιά. Από τα μαγευτικά κήπους έως τις πλούσιες αυλές, κάθε γωνία κρύβει μια γοητευτική έκπληξη.

Pena Park

Ο Κήπος της Πένα είναι ένα εκτεταμένο βασιλικό δασικό πάρκο που περιβάλλει το Παλάτι της Πένα, απλωμένο ψηλά στις πλαγιές του όρους Σίντρα. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Πορτογάλο βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ ταυτόχρονα με το παλάτι, καταλαμβάνει πάνω από διακόσια εκτάρια, με κυματιστό ανάγλυφο και πυκνά δάση. Τα μονοπάτια του κήπου διασταυρώνονται σαν λαβύρινθος, συνδέοντας πέτρινες γέφυρες, σπηλιές, σιντριβάνια και πέργκολες με αναρριχώμενα φυτά, ενώ η συχνή ομίχλη στα βουνά δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι περπατάς σε παραμυθένιο δάσος· κοιτάζοντας από την πλευρά του παλατιού προς τα κάτω, το πράσινο απλώνεται σαν θάλασσα στις πλαγιές, με τους ερυθροκίτρινους πύργους του παλατιού να αποτελούν το επίκεντρο της εικόνας. Ο κήπος έχει έντονο ρομαντικό χαρακτήρα· ο βασιλιάς διέταξε τότε να εισαχθούν δέντρα από μακρινές ηπείρους, και εδώ συναντά κανείς σεκόγιες από τη Βόρεια Αμερική, γκίνγκο από την Κίνα, κρυπτομέριες από την Ιαπωνία, μαγνόλιες και άλλα. Στην κοιλάδα του ρυακιού που ονομάζεται «Κήπος Φτέρης της Βασίλισσας», κατά μήκος του νερού φυτρώνουν κατά συστάδες δενδρόφτερνες από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, με πυκνό πράσινο. Στις λίμνες της περιοχής της λιμνούλας είναι χτισμένα σπιτάκια για πάπιες σε σχήμα κάστρου, ένα από τα οποία μιμείται το κάστρο των Μαυριτανών· ανάμεσα στα δέντρα στέκεται ένα «άγαλμα πολεμιστή» με μορφή ιππότη, έργο του γλύπτη Ρουσκόνι· στο δυτικό τμήμα του κήπου βρίσκεται το «Σπιτάκι της Κόμισσας», σε στυλ ελβετικού ορεινού ξύλινου σπιτιού, με την εξωτερική όψη βαμμένη να μιμείται υφή ξύλου και διακοσμημένη με φελλό, περιτριγυρισμένο από καμέλιες και αζαλέες, με τεράστιους γρανιτόλιθους, ένα αναπαυτήριο που έχτισε ο βασιλιάς για τη δεύτερη σύζυγό του, πρώην τραγουδίστρια της όπερας. Συμβουλές περιήγησης: η έκταση είναι μεγάλη, οι ανηφόρες πολλές και τα μονοπάτια πυκνά διακλαδισμένα· συνιστάται να φοράτε άνετα παπούτσια και να αφιερώσετε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας για έναν χαλαρό περίπατο· μην πηγαίνετε μόνο μέχρι το παλάτι και πίσω, αλλά προχωρήστε βαθιά στο δάσος κατά μήκος των μονοπατιών — η κοιλάδα της λιμνούλας, ο κήπος με τις φτέρες και το Σπιτάκι της Κόμισσας είναι συνήθως πιο ήσυχα και πιο απολαυστικά για εξερεύνηση, και κατάλληλα για φωτογραφίες· τον χειμώνα, όταν ανθίζουν οι καμέλιες, τα χρώματα του κήπου είναι ιδιαίτερα πλούσια.

National Palace of Pena

Το Παλάτι της Πένα είναι το εξοχικό ανάκτορο του βασιλιά· η λαμπερή, παράξενη και επιτηδευμένη του όψη μοιάζει με παραμυθένιο κάστρο. Το ίδιο το παλάτι είναι ένα συνονθύλευμα πολλών αρχιτεκτονικών ρυθμών, συνδυάζοντας γοτθικό, αναγεννησιακό, μαυριτανικό και μανουελίνικο ρυθμό (Manueline, ο αρχιτεκτονικός ρυθμός επί της βασιλείας του Πορτογάλου βασιλιά Εμμανουήλ Α΄), και αποτελεί τον καρπό των κόπων του Φερδινάνδου (Ferdinand of Saxe-Coburg-Gotha), συζύγου της βασίλισσας Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας τον 19ο αιώνα. Εδώ δεν είναι μόνο εθνικό μνημείο της Πορτογαλίας, αλλά και ένα από τα επτά θαύματα της Πορτογαλίας, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στην ενορία Σάο Πέδρο ντε Πέναφερίμ (São Pedro de Penaferrim) της πόλης Σίντρα κοντά στη Λισαβόνα, και με καθαρό καιρό είναι ορατό καθαρά από την πόλη της Λισαβόνας. Το 1995 εντάχθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως μέρος του πολιτιστικού τοπίου της Σίντρα. Σήμερα χρησιμοποιείται συχνά για κρατικές εκδηλώσεις του Προέδρου της Πορτογαλίας και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων. Κατά τον Μεσαίωνα, εδώ υπήρχε μόνο ένα μικρό παρεκκλήσι της Παναγίας. Το 1493, το ζεύγος του Ιωάννη Β΄ επισκέφθηκε τον χώρο, και ο διάδοχός του Εμμανουήλ Α΄ έκτισε μοναστήρι, το οποίο ερήμωσε μετά τον μεγάλο σεισμό της Λισαβόνας το 1755· ο Φερδινάνδος Β΄ αγόρασε τα ερείπια και τους γύρω λόφους και ανέθεσε στον Γερμανό μηχανικό Έσβεγκερ τον σχεδιασμό, ενσωματώνοντας στοιχεία γοτθικού, μανουελίνικου, μαυριτανικού και αναγεννησιακού ρυθμού· οι εργασίες ξεκίνησαν το 1842 και ολοκληρώθηκαν περίπου το 1854, καθιστώντας το ένα από τα αντιπροσωπευτικά έργα των ρομαντικών παλατιών της Ευρώπης.

Seville Cathedral

Ο Καθεδρικός Ναός της Σεβίλλης είναι ένας από τους μεγαλύτερους γοτθικούς καθεδρικούς ναούς στον κόσμο. Η τοποθεσία του ήταν αρχικά ένα μεγάλο τζαμί που χτίστηκε κατά την περίοδο της μαυριτανικής κυριαρχίας· στις αρχές του 15ου αιώνα κατεδαφίστηκε και ανοικοδομήθηκε πάνω στα θεμέλια του τζαμιού ως γοτθικός καθολικός καθεδρικός ναός, και χρειάστηκαν πάνω από εκατό χρόνια για να ολοκληρωθεί. Το γιγάντιο χρυσό ξυλόγλυπτο τέμπλο του κεντρικού βωμού του καθεδρικού ναού είναι ένα αριστούργημα της γοτθικής ξυλογλυπτικής τέχνης, παρουσιάζοντας τη ζωή του Ιησού και τα γεγονότα της Παναγίας μέσα από δεκάδες ανάγλυφα. Στον καθεδρικό ναό αναπαύεται επίσης η σορός του εξερευνητή Χριστόφορου Κολόμβου, με το φέρετρο να στηρίζεται από τέσσερα αγάλματα βασιλιάδων που συμβολίζουν την Καστίλη, το Λεόν, την Αραγονία και τη Ναβάρρα — ένα εμβληματικό θέαμα που κάθε επισκέπτης πρέπει να δει. Η εκκλησία φιλοξενεί θρησκευτικούς πίνακες όπως «Το Όραμα του Αγίου Αντωνίου» του Μουρίγιο και «Η Αγία Χούστα και η Αγία Ρουφίνα» του Γκόγια, οι οποίοι εκτίθενται αντίστοιχα στο Παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου και στο Σκευοφυλάκιο. Ο Πύργος Χιραλντά αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό αξιοθέατο της εκκλησίας· αυτό το καμπαναριό, που ήταν κάποτε μιναρές τζαμιού, διατηρεί τον μαυριτανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, έχει ύψος περίπου εκατό μέτρων και, ακολουθώντας την εσωτερική ήπια κλίση, μπορεί κανείς να ανέβει στην κορυφή του και να θαυμάσει την πανοραμική θέα της παλιάς πόλης της Σεβίλλης. Αν και η ανάβαση απαιτεί κάποια σωματική αντοχή, η θέα είναι ευρεία και, με καλό καιρό, η αστική εικόνα της Ανδαλουσίας απλώνεται ολόκληρη μπροστά στα μάτια σας.

Castle of Alegrete

Jerónimos Monastery

Η Μονή των Ιερονομιτών βρίσκεται στην περιοχή του Μπέλεμ. Αυτό το μεγαλοπρεπές λευκό κτίριο είναι ένα εντυπωσιακό ορόσημο της λιμενικής πόλης. Μαζί με την εκκλησία των Ιπποτών της Σάντα Μαρία, αποτελεί την κορύφωση της ιστορίας της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής. Το 1983, μαζί με τον κοντινό Πύργο του Μπέλεμ, καταχωρήθηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, και ο ναυτικός Ντα Γκάμα είναι επίσης θαμμένος εδώ. Εξαιρετική Ιστορία Η Μονή των Ιερονομιτών χτίστηκε το 1501. Ο Βασιλιάς Μανουήλ Α΄ προήδρευσε της κατασκευής για να τιμήσει το σημαντικό ταξίδι του Ντα Γκάμα. Χρειάστηκαν σχεδόν 100 χρόνια πριν και μετά. Ο τοίχος της πόρτας που συνδέει την εκκλησία και τη μονή έχει μήκος πάνω από 100 μέτρα, καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρο τον δρόμο. Αυτή η μεγαλοπρεπής δυναμική υπογραμμίζει επίσης την ασύγκριτη θαλάσσια ηγεμονία της Πορτογαλίας στο παρελθόν. Δεν υπάρχει αρκετός ανοιχτός χώρος μπροστά από τη μονή. Είναι δύσκολο να ληφθεί μια πανοραμική θέα, αλλά δεν χρειάζεται να αγωνιστείτε. Τα εκπληκτικά γλυπτά στον εξωτερικό τοίχο είναι αρκετά για να κάνουν τους ανθρώπους να σταματήσουν και να τα απολαύσουν για πολύ καιρό. Τα γλυπτά φαίνονται τόσο ζωντανά που μοιάζουν να έχουν ζωή. Η νότια πύλη της μονής είναι διακοσμημένη με περίτεχνα γλυπτά. Η νότια πύλη έχει δύο ορόφους και υπάρχουν πολλές λεπτομερείς ανάγλυφες παραστάσεις πάνω από αυτήν. Μεταξύ αυτών, το έμβλημα του Μανουήλ Α΄ είναι χαραγμένο στο σπασμένο τόξο στο μέσο, και το ανάγλυφο πάνω από το τόξο απεικονίζει τον Άγιο Ιερώνυμο να βγάζει τα αγκάθια από το λιοντάρι και τον Άγιο Ιερώνυμο στην έρημο, με εξαιρετική λεπτομέρεια. Αν και η κύρια είσοδος δεν είναι τόσο πολυτελής όσο η νότια πύλη, είναι επίσης πολύ μοναδική. Πάνω από το τόξο είναι χαραγμένη η σκηνή της γέννησης του Ιησού. Στις δύο πλευρές της πύλης βρίσκονται τα αγάλματα του Μανουήλ Α΄, της Παναγίας, του Αγίου Ιερώνυμου, του Αγίου Ιωάννη και άλλων αγίων. Το κλίτος της μονής είναι ευρύχωρο και ιερό. Η γοτθική αίθουσα έχει έναν ψηλό θολωτό ουρανό. Το ιερό στο κέντρο της αίθουσας είναι διακοσμημένο με χρυσά και πράσινα γλυπτά, και το πλαϊνό ιερό έχει ένα άγαλμα του Αγίου Ιερώνυμου από κόκκινο γυαλισμένο πορσελάνι. Η Εκκλησία των Ιπποτών της Σάντα Μαρία δίπλα στη μονή αξίζει επίσης να επισκεφτείτε. Μόλις μπείτε μέσα, θα δείτε τον τάφο του Ντα Γκάμα, και στην άλλη πλευρά είναι θαμμένος ο Πορτογάλος ποιητής Καμόες, του οποίου τα έργα αντιπροσωπεύουν την υψηλή επίδοση της Πορτογαλικής λογοτεχνίας της Αναγέννησης. Το παρεκκλήσι είναι πολύ περίτεχνα διακοσμημένο, και η τεράστια οροφή του εγκάρσιου κλίτους μπροστά από το ιερό, που δεν υποστηρίζεται από κανέναν πυλώνα, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα θαύμα μηχανικής του Μεσαίωνα και κάποτε θεωρήθηκε κλασικό. Υπάρχει ένας σταυρός στον δεύτερο όροφο. Από το περίτεχνο κλιστό, μπορείτε να απολαύσετε την κομψή θέα της αυλής της μονής. Είναι πολύ Πορτογαλικό. Μπορεί να σταματήσετε εδώ και να το παρατηρήσετε.