Τι μπορείτε να κάνετε στην τοποθεσία Σετούμπαλ

Jerónimos Monastery

Η Μονή των Ιερονομιτών βρίσκεται στην περιοχή του Μπέλεμ. Αυτό το μεγαλοπρεπές λευκό κτίριο είναι ένα εντυπωσιακό ορόσημο της λιμενικής πόλης. Μαζί με την εκκλησία των Ιπποτών της Σάντα Μαρία, αποτελεί την κορύφωση της ιστορίας της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής. Το 1983, μαζί με τον κοντινό Πύργο του Μπέλεμ, καταχωρήθηκε από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, και ο ναυτικός Ντα Γκάμα είναι επίσης θαμμένος εδώ. Εξαιρετική Ιστορία Η Μονή των Ιερονομιτών χτίστηκε το 1501. Ο Βασιλιάς Μανουήλ Α΄ προήδρευσε της κατασκευής για να τιμήσει το σημαντικό ταξίδι του Ντα Γκάμα. Χρειάστηκαν σχεδόν 100 χρόνια πριν και μετά. Ο τοίχος της πόρτας που συνδέει την εκκλησία και τη μονή έχει μήκος πάνω από 100 μέτρα, καταλαμβάνοντας σχεδόν ολόκληρο τον δρόμο. Αυτή η μεγαλοπρεπής δυναμική υπογραμμίζει επίσης την ασύγκριτη θαλάσσια ηγεμονία της Πορτογαλίας στο παρελθόν. Δεν υπάρχει αρκετός ανοιχτός χώρος μπροστά από τη μονή. Είναι δύσκολο να ληφθεί μια πανοραμική θέα, αλλά δεν χρειάζεται να αγωνιστείτε. Τα εκπληκτικά γλυπτά στον εξωτερικό τοίχο είναι αρκετά για να κάνουν τους ανθρώπους να σταματήσουν και να τα απολαύσουν για πολύ καιρό. Τα γλυπτά φαίνονται τόσο ζωντανά που μοιάζουν να έχουν ζωή. Η νότια πύλη της μονής είναι διακοσμημένη με περίτεχνα γλυπτά. Η νότια πύλη έχει δύο ορόφους και υπάρχουν πολλές λεπτομερείς ανάγλυφες παραστάσεις πάνω από αυτήν. Μεταξύ αυτών, το έμβλημα του Μανουήλ Α΄ είναι χαραγμένο στο σπασμένο τόξο στο μέσο, και το ανάγλυφο πάνω από το τόξο απεικονίζει τον Άγιο Ιερώνυμο να βγάζει τα αγκάθια από το λιοντάρι και τον Άγιο Ιερώνυμο στην έρημο, με εξαιρετική λεπτομέρεια. Αν και η κύρια είσοδος δεν είναι τόσο πολυτελής όσο η νότια πύλη, είναι επίσης πολύ μοναδική. Πάνω από το τόξο είναι χαραγμένη η σκηνή της γέννησης του Ιησού. Στις δύο πλευρές της πύλης βρίσκονται τα αγάλματα του Μανουήλ Α΄, της Παναγίας, του Αγίου Ιερώνυμου, του Αγίου Ιωάννη και άλλων αγίων. Το κλίτος της μονής είναι ευρύχωρο και ιερό. Η γοτθική αίθουσα έχει έναν ψηλό θολωτό ουρανό. Το ιερό στο κέντρο της αίθουσας είναι διακοσμημένο με χρυσά και πράσινα γλυπτά, και το πλαϊνό ιερό έχει ένα άγαλμα του Αγίου Ιερώνυμου από κόκκινο γυαλισμένο πορσελάνι. Η Εκκλησία των Ιπποτών της Σάντα Μαρία δίπλα στη μονή αξίζει επίσης να επισκεφτείτε. Μόλις μπείτε μέσα, θα δείτε τον τάφο του Ντα Γκάμα, και στην άλλη πλευρά είναι θαμμένος ο Πορτογάλος ποιητής Καμόες, του οποίου τα έργα αντιπροσωπεύουν την υψηλή επίδοση της Πορτογαλικής λογοτεχνίας της Αναγέννησης. Το παρεκκλήσι είναι πολύ περίτεχνα διακοσμημένο, και η τεράστια οροφή του εγκάρσιου κλίτους μπροστά από το ιερό, που δεν υποστηρίζεται από κανέναν πυλώνα, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα θαύμα μηχανικής του Μεσαίωνα και κάποτε θεωρήθηκε κλασικό. Υπάρχει ένας σταυρός στον δεύτερο όροφο. Από το περίτεχνο κλιστό, μπορείτε να απολαύσετε την κομψή θέα της αυλής της μονής. Είναι πολύ Πορτογαλικό. Μπορεί να σταματήσετε εδώ και να το παρατηρήσετε.

São Jorge Castle

Το κάστρο του Σάο Ζορζ είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια στη Λισαβόνα και αποτελεί το κύριο ιστορικό μνημείο και τουριστικό αξιοθέατο της πόλης. Το κάστρο χτίστηκε στο υψηλότερο σημείο της περιοχής Αλφάμα και ήταν το φρούριο όταν οι Μαυριτανοί κατείχαν τη Λισαβόνα κατά τον Μεσαίωνα. Επειδή βρίσκεται σε μια κυρίαρχη πλαγιά, μπορεί να φανεί από σχεδόν κάθε γωνία της Λισαβόνας. Το κάστρο αρχικά ανήκε στους Βησιγότθους. Μετά την εισβολή των Μαυριτανών, υπέστη μεγάλη επέκταση. Ο 8 μέτρων πάχος τείχος εξακολουθεί να προκαλεί εντύπωση. Εδώ μπορεί κανείς να εκτιμήσει καλύτερα την αρχιτεκτονική τέχνη της πόλης, είτε πρόκειται για το φουτουριστικό κάστρο και την κινητή γέφυρα από την Αλφάμα προς την πόλη στο βάθος, είτε για τα ανοιχτά ερείπια της εκκλησίας Κάρμο στην πόλη.

Alfama

Belém Tower

Ο Πύργος του Μπελέμ είναι ένα κλασικό ορόσημο του λιμανιού της Πορτογαλίας και σύμβολο της Λισαβόνας, που έχει γίνει μάρτυρας αναχωρήσεων και αποχωρισμών, επιστροφών και επανενώσεων αμέτρητων πλοίων κατά την εποχή των μεγάλων θαλάσσιων ανακαλύψεων της Πορτογαλίας. Αυτό το οχυρό κατασκευάστηκε μεταξύ 1514 και 1520 με διαταγή του βασιλιά Μανουέλ Α΄ και σχεδιασμό του στρατιωτικού αρχιτέκτονα Francisco de Arruda. Λειτούργησε τόσο ως φρούριο για τον έλεγχο του ποταμού όσο και ως τελετουργική πύλη για τους θαλασσοπόρους που αναχωρούσαν για εκστρατείες ή επέστρεφαν με θρίαμβο. Αρχικά βρισκόταν απομονωμένο σε ένα βράχο μέσα στον ποταμό, αλλά με την επέκταση της ακτής, σήμερα είναι ενωμένο με την ξηρά. Ο πύργος και τα τείχη σε σχήμα ακανόνιστου εξαγώνου είναι χτισμένα με γαλακτοπράσινο ασβεστόλιθο από τη Λισαβόνα και αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα του στυλ Μανουέλ: πέτρινα σχοινιά περιτυλίσσουν τον πύργο, ενώ πέτρινοι κόμβοι, σταυροί του Τάγματος του Χριστού, ουράνιες σφαίρες και ανάγλυφα με φυτά και ζώα διασκορπίζονται παντού. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το πέτρινο ρινόκερος στη βάση μιας από τις γωνιακές πύργους, που βασίζεται στο ρινόκερο που έφτασε από την Ινδία το 1515 μέσω της νέας θαλάσσιας διαδρομής, δώρο στον Πάπα και που έγινε διάσημο στην Ευρώπη χάρη στη χαρακτική του Dürer. Τους επόμενους αιώνες, το οχυρό χρησιμοποιήθηκε ως τελωνείο, φυλακή, τηλεγραφικός σταθμός και φάρος. Το 1983, μαζί με το κοντινό Μοναστήρι των Ιερονομιτών, εντάχθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Το πέτρινο ρινόκερος στη βάση είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό και κατασκευάστηκε για να τιμήσει τα επιτεύγματα των Πορτογάλων εξερευνητών. Ο Πύργος του Μπελέμ έχει μια ιδιαίτερη γοητεία κατά τη δύση του ηλίου, και ένας περίπατος στο λιμάνι με τον αεράκι της θάλασσας είναι μια πραγματικά απολαυστική εμπειρία. οχύρωση Περπατώντας πάνω από την κρεμαστή γέφυρα και διασχίζοντας την κύρια είσοδο, φτάνουμε στο οχυρό του Πύργου του Μπελέμ. Ο τοίχος διαθέτει 16 θέσεις για κανόνια για άμυνα εναντίον εχθρών. Στο κέντρο της οροφής υπάρχει ένα γοτθικό ορθογώνιο φεγγίτη, που χρησιμεύει ως αεραγωγός για το οχυρό, ώστε ο καπνός από τις πυροβολιές των κανονιών να διαχέεται γρήγορα. Κάτω από το πάτωμα του οχυρού υπάρχουν μερικοί χώροι αποθήκευσης, με τον μεγαλύτερο από αυτούς να είναι προσβάσιμος από μια σκάλα στη βόρεια πλευρά. Πλατφόρμα Από τη δεξιά πλευρά της κύριας εισόδου του Πύργου του Μπελέμ, μια απότομη σκάλα οδηγεί σε μια πολυγωνική πλατφόρμα στην κορυφή του προπύργου, με περίπτερα σε κάθε γωνία, τα οποία έχουν παράθυρα παρατήρησης και στέγες σε σχήμα πιπεριέρας. Στο κέντρο της πλατφόρμας υπάρχει ένας κιγκλίδωμα που περιβάλλει την κάτω αυλή, με μια εικόνα της Παναγίας της Νίκης στη νότια πλευρά. Από την πλατφόρμα του προπύργου μπορείτε να θαυμάσετε από κοντά τη νότια όψη του Πύργου του Μπελέμ, με τα μπαλκόνια και τους κιγκλιδώματα διακοσμημένους με περίτεχνα πέτρινα σκαλιστά, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η ασπίδα του βασιλιά Μανουήλ Α', διακοσμημένη με πέτρινα λουλούδια και φυτά που φαίνονται ζωντανά. Κορυφή του πύργου Ανεβαίνοντας τις σκάλες στη δεξιά πλευρά της πλατφόρμας, μπορείτε να εισέλθετε στο εσωτερικό του πύργου του Μπελέμ. Ακολουθώντας την περιστροφική σκάλα, μπορείτε να ανεβείτε στην πλατφόρμα της κορυφής του πύργου, όπου θα απολαύσετε την όμορφη θέα του λιμανιού της Λισαβόνας.: Ο ποταμός Τάγος, το Μοναστήρι του Ιερωνύμου, το Μνημείο των Ανακαλύψεων, το άγαλμα του Χριστού στην απέναντι όχθη, η γέφυρα 25ης Απριλίου και πολλά άλλα είναι όλα ορατά, ενώ τα σποραδικά ιστιοφόρα που πλέουν στη θάλασσα προσθέτουν μια όμορφη θέα.Η πλατφόρμα στην κορυφή του Πύργου του Μπελέμ έχει πολύ δυνατό άνεμο, παρακαλώ προσέξτε για προστασία από τον άνεμο και ζέστη.

Lisbon Cathedral

Ο Καθεδρικός Ναός της Λισαβόνας είναι ο καθεδρικός ναός της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής της Λισαβόνας. Βρίσκεται στην περιοχή Αλφάμα (Alfama), μια παλαιότερη αστική περιοχή της Λισαβόνας, η οποία ήταν κάποτε μια ευημερούσα περιοχή κατά τη διάρκεια της Μαυριτανικής κυριαρχίας. Η εκκλησία έχει δοκιμαστεί και ξαναχτιστεί πολλές φορές από σεισμούς, γι' αυτό είναι ένα μείγμα αρχιτεκτονικών στυλ, συμπεριλαμβανομένων του Ρομανικού, της Γοτθικής και του Μπαρόκ. Ο προκάτοχος της εκκλησίας ήταν ένα τζαμί. Το 1147, ο ιδρυτής βασιλιάς της Πορτογαλίας, Ντ' Αφόνσο Ενρίκες (Ντον Αλφόνσο), διέταξε την ανακατασκευή μετά την εκδίωξη των Μαυριτανών και έγινε η πρώιμη εκκλησία της Λισαβόνας. Αυτή η εκκλησία είναι αυτοτελής στην αρχιτεκτονική της, και μπορεί να ειπωθεί ότι συνδυάζει διαφορετικά στυλ διαφόρων εποχών. Ο κύριος βωμός της εκκλησίας που μπορεί να δει κανείς σήμερα είναι ένα μεταγενέστερο στυλ Μπαρόκ, αλλά στα αγάλματα και τους πέτρινους στύλους στις δύο πτέρυγες της πύλης, διατηρεί ακόμα την εξαιρετική αρχαία ρωμαϊκή αρχιτεκτονική τεχνική. Ρομανική αρχιτεκτονική με γοτθικά ρόζετ παράθυρα, πύλες μπαρόκ κ.λπ., δεν είναι καθόλου ασυνεπή, πολύ ενδιαφέρουσα και αξίζει τον θαυμασμό.

Monument to the Discoveries

Το Ναυτικό Μνημείο, γνωστό και ως το Μνημείο της Μεγάλης Ανακάλυψης, βρίσκεται δίπλα στην Αυτοκρατορική Πλατεία από την εγκαίνιασή του το 1960. Η όμορφη και ευθυγραμμισμένη στάση του και ο μοντέρνος σχεδιασμός του το έχουν καταστήσει ένα από τα νέα αξιοθέατα της Λισαβόνας. Το μνημείο χτίστηκε για να τιμήσει την 500ή επέτειο από το θάνατο του Ντον Αλφόνσο Ερρίκου, του «Πρίγκιπα της Ναυσιπλοΐας». Από απόσταση, η σταθερή βάση του μνημείου μοιάζει να έχει μια λευκή πέτρινη ιστιοφόρο που καβαλκά τα κύματα της θάλασσας, κάτι που είναι πολύ ευφάνταστο. Στις λεπτομέρειες, οι λεπτές πέτρινες σκαλιστές φιγούρες στη βάση του είναι εξαιρετικές και μπορούν να χαρακτηριστούν αριστουργήματα. Το μνημείο φέρει γλυπτά του Ερρίκου, του ντα Γκάμα και άλλων 80 ναυτικών. Στις δύο πλευρές βρίσκονται μερικοί ναυτικοί που τους συνόδευαν, καθώς και διάσημοι στρατηγοί, ιεραπόστολοι και επιστήμονες στην ιστορία της Πορτογαλίας. Πίσω από το μνημείο υπάρχει ένας μεγάλος σταυρός που συμβολίζει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Το μνημείο έχει ύψος 52 μέτρα και 7 ορόφους στο εσωτερικό του. Υπάρχουν δωμάτια με διάφορες λειτουργίες. Οι επισκέπτες μπορούν όχι μόνο να δουν εκθέσεις σχετικές με τη ναυτιλία της Λισαβόνας εδώ, αλλά και να ανέβουν σε ένα ψηλό σημείο για να θαυμάσουν την πλατεία και το λιμάνι γύρω τους.

Lisbon Oceanarium

Το Ωκεναριο της Λισαβόνας είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενυδρεία θαλάσσιας ζωής στην Ευρώπη, με περισσότερα από 15.000 είδη θαλάσσιας ζωής. Η μασκότ του ενυδρείου είναι μια βίδρα με το όνομα Βάσκο. Δίπλα του βρίσκεται η Ναυτική Αίθουσα Εκθέσεων, η οποία εκθέτει εκατοντάδες παραδοσιακά ιστιοφόρα από όλο τον κόσμο. Ένα άλλο μουσείο ναυτικής γνώσης διαθέτει διάφορα μοντέλα, όργανα και οπτικοακουστικό εξοπλισμό, τα οποία μπορούν να παρέχουν μια λεπτομερή κατανόηση του ωκεανού και της ανάπτυξης της ναυτικής τεχνολογίας στις περασμένες εποχές.

Castelo de Sao Filipe

Pena Park

Ο Κήπος της Πένα είναι ένα εκτεταμένο βασιλικό δασικό πάρκο που περιβάλλει το Παλάτι της Πένα, απλωμένο ψηλά στις πλαγιές του όρους Σίντρα. Δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Πορτογάλο βασιλιά Φερδινάνδο Β΄ ταυτόχρονα με το παλάτι, καταλαμβάνει πάνω από διακόσια εκτάρια, με κυματιστό ανάγλυφο και πυκνά δάση. Τα μονοπάτια του κήπου διασταυρώνονται σαν λαβύρινθος, συνδέοντας πέτρινες γέφυρες, σπηλιές, σιντριβάνια και πέργκολες με αναρριχώμενα φυτά, ενώ η συχνή ομίχλη στα βουνά δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι περπατάς σε παραμυθένιο δάσος· κοιτάζοντας από την πλευρά του παλατιού προς τα κάτω, το πράσινο απλώνεται σαν θάλασσα στις πλαγιές, με τους ερυθροκίτρινους πύργους του παλατιού να αποτελούν το επίκεντρο της εικόνας. Ο κήπος έχει έντονο ρομαντικό χαρακτήρα· ο βασιλιάς διέταξε τότε να εισαχθούν δέντρα από μακρινές ηπείρους, και εδώ συναντά κανείς σεκόγιες από τη Βόρεια Αμερική, γκίνγκο από την Κίνα, κρυπτομέριες από την Ιαπωνία, μαγνόλιες και άλλα. Στην κοιλάδα του ρυακιού που ονομάζεται «Κήπος Φτέρης της Βασίλισσας», κατά μήκος του νερού φυτρώνουν κατά συστάδες δενδρόφτερνες από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, με πυκνό πράσινο. Στις λίμνες της περιοχής της λιμνούλας είναι χτισμένα σπιτάκια για πάπιες σε σχήμα κάστρου, ένα από τα οποία μιμείται το κάστρο των Μαυριτανών· ανάμεσα στα δέντρα στέκεται ένα «άγαλμα πολεμιστή» με μορφή ιππότη, έργο του γλύπτη Ρουσκόνι· στο δυτικό τμήμα του κήπου βρίσκεται το «Σπιτάκι της Κόμισσας», σε στυλ ελβετικού ορεινού ξύλινου σπιτιού, με την εξωτερική όψη βαμμένη να μιμείται υφή ξύλου και διακοσμημένη με φελλό, περιτριγυρισμένο από καμέλιες και αζαλέες, με τεράστιους γρανιτόλιθους, ένα αναπαυτήριο που έχτισε ο βασιλιάς για τη δεύτερη σύζυγό του, πρώην τραγουδίστρια της όπερας. Συμβουλές περιήγησης: η έκταση είναι μεγάλη, οι ανηφόρες πολλές και τα μονοπάτια πυκνά διακλαδισμένα· συνιστάται να φοράτε άνετα παπούτσια και να αφιερώσετε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας για έναν χαλαρό περίπατο· μην πηγαίνετε μόνο μέχρι το παλάτι και πίσω, αλλά προχωρήστε βαθιά στο δάσος κατά μήκος των μονοπατιών — η κοιλάδα της λιμνούλας, ο κήπος με τις φτέρες και το Σπιτάκι της Κόμισσας είναι συνήθως πιο ήσυχα και πιο απολαυστικά για εξερεύνηση, και κατάλληλα για φωτογραφίες· τον χειμώνα, όταν ανθίζουν οι καμέλιες, τα χρώματα του κήπου είναι ιδιαίτερα πλούσια.

National Palace of Pena

Το Παλάτι της Πένα είναι το εξοχικό ανάκτορο του βασιλιά· η λαμπερή, παράξενη και επιτηδευμένη του όψη μοιάζει με παραμυθένιο κάστρο. Το ίδιο το παλάτι είναι ένα συνονθύλευμα πολλών αρχιτεκτονικών ρυθμών, συνδυάζοντας γοτθικό, αναγεννησιακό, μαυριτανικό και μανουελίνικο ρυθμό (Manueline, ο αρχιτεκτονικός ρυθμός επί της βασιλείας του Πορτογάλου βασιλιά Εμμανουήλ Α΄), και αποτελεί τον καρπό των κόπων του Φερδινάνδου (Ferdinand of Saxe-Coburg-Gotha), συζύγου της βασίλισσας Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας τον 19ο αιώνα. Εδώ δεν είναι μόνο εθνικό μνημείο της Πορτογαλίας, αλλά και ένα από τα επτά θαύματα της Πορτογαλίας, βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στην ενορία Σάο Πέδρο ντε Πέναφερίμ (São Pedro de Penaferrim) της πόλης Σίντρα κοντά στη Λισαβόνα, και με καθαρό καιρό είναι ορατό καθαρά από την πόλη της Λισαβόνας. Το 1995 εντάχθηκε στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως μέρος του πολιτιστικού τοπίου της Σίντρα. Σήμερα χρησιμοποιείται συχνά για κρατικές εκδηλώσεις του Προέδρου της Πορτογαλίας και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων. Κατά τον Μεσαίωνα, εδώ υπήρχε μόνο ένα μικρό παρεκκλήσι της Παναγίας. Το 1493, το ζεύγος του Ιωάννη Β΄ επισκέφθηκε τον χώρο, και ο διάδοχός του Εμμανουήλ Α΄ έκτισε μοναστήρι, το οποίο ερήμωσε μετά τον μεγάλο σεισμό της Λισαβόνας το 1755· ο Φερδινάνδος Β΄ αγόρασε τα ερείπια και τους γύρω λόφους και ανέθεσε στον Γερμανό μηχανικό Έσβεγκερ τον σχεδιασμό, ενσωματώνοντας στοιχεία γοτθικού, μανουελίνικου, μαυριτανικού και αναγεννησιακού ρυθμού· οι εργασίες ξεκίνησαν το 1842 και ολοκληρώθηκαν περίπου το 1854, καθιστώντας το ένα από τα αντιπροσωπευτικά έργα των ρομαντικών παλατιών της Ευρώπης.