Τι μπορείτε να κάνετε στην τοποθεσία Βενετία

Saint Mark's Basilica

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μάρκου βρίσκεται στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, δίπλα στο Παλάτι των Δόγηδων. Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 828, και μετά την καταστροφή του παλιού ναού από πυρκαγιά, ξεκίνησε η ανακατασκευή του τον 11ο αιώνα. Αρχικά χτίστηκε για να φιλοξενήσει τα λείψανα του Αγίου Μάρκου, και στη συνέχεια έγινε αποθήκη για διάφορα πολύτιμα αντικείμενα που έφεραν οι σταυροφόροι, μετατρέποντάς τον σε έναν πλούσιο θησαυροφυλάκιο τέχνης. Η εκκλησία είναι κυρίως βυζαντινού ρυθμού, συνδυάζοντας χαρακτηριστικά από ρωμανικό έως αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό στυλ. Στην πρόσοψη υπάρχουν πέντε ρωμανικές πύλες με ρόμβο σχήμα, στο πάνω μέρος συνδυάζονται ανατολίτικοι και γοτθικοί πυργίσκοι, καθώς και μαρμάρινα αγάλματα, ανάγλυφα και διακοσμητικά μοτίβα με λουλούδια· ο τεράστιος θόλος και τα λαμπερά ψηφιδωτά είναι τα εντυπωσιακά της χαρακτηριστικά. Η εκκλησία αποτελείται από πέντε μεγάλους θόλους στην κύρια αίθουσα και δύο προθάλαμους με κιονοστοιχίες, με ένα συνολικό σχέδιο που μοιάζει με τεράστιο ελληνικό σταυρό. Ο σχεδιασμός των πέντε θόλων εμπνεύστηκε από την Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη και είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Μπροστά από την εκκλησία υψώνονται τρεις πυλώνες, που συμβολίζουν τις Κύπρο, την Κρήτη και τη Μορέα, τρεις περιοχές που η Βενετία κυβερνούσε στην ακμή της, μαρτυρώντας τη λαμπρή παρελθόν της πόλης. Στην κορυφή του κέντρου της εκκλησίας βρίσκεται το άγαλμα του Αγίου Μάρκου που κρατά το «Ευαγγέλιο του Μάρκου», και κάτω από το άγαλμα υπάρχει η εικόνα του ιερού λιονταριού, που συμβολίζει τον Άγιο Μάρκο.

Doge's Palace

Το Παλάτσο Ντουκάλε βρίσκεται δίπλα στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου, αντικρύζει τη λιμνοθάλασσα και ήταν το πολιτικό κέντρο της πρώην Δημοκρατίας της Βενετίας: τόπος κατοικίας των δουκών, αλλά και έδρα του Μεγάλου Συμβουλίου, της Γερουσίας και του Συμβουλίου των Δέκα, όργανα νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Το παλάτι χτίστηκε αρχικά τον 9ο αιώνα ως οχυρό και αργότερα, από τον 14ο αιώνα, ανακατασκευάστηκε σε γοτθικό ρυθμό. Πολλές φορές καταστράφηκε από πυρκαγιές. Μετά από δύο μεγάλες πυρκαγιές τη δεκαετία του 1570, ο αρχιτέκτονας Παλλάδιο πρότεινε μια νέα κλασική ανακατασκευή, αλλά η Δημοκρατία επέλεξε να επαναφέρει το γοτθικό στυλ, δημιουργώντας αυτό το ελαφρύ και κομψό αριστούργημα της βενετσιάνικης γοτθικής αρχιτεκτονικής. Από το 1923 λειτουργεί ως μουσείο, με τοιχογραφίες και ταμπλό του Τιντορέττο, του Βερονέζε και άλλων μελών της Βενετσιάνικης Σχολής να διακοσμούν τις αίθουσές του. Οι δύο πρόσοψες που βλέπουν προς την Πλατεία του Αγίου Μάρκου και τη Λιμνοθάλασσα είναι το διακριτικό σημείο αυτού του κτιρίου: λευκό και ροζ πέτρα συνθέτουν γεωμετρικά σχέδια, με τους πάνω τοίχους να είναι μαζικοί και διακοσμημένοι με φλογόμορφους πυργίσκους και διακοσμητικά παράθυρα· ενώ οι δύο κάτω αψιδωτές στοές και λοτζέτες είναι ελαφρές και διαυγείς — αυτή η «ασυνήθιστη αναλογία με βαρύ πάνω και ελαφρύ κάτω» είναι ακριβώς το χαρακτηριστικό του γοτθικού ρυθμού της Βενετίας. Τα μεσαιωνικά κιονόκρανα και τα αγάλματα που αντικαταστάθηκαν κατά τη μεγάλη ανακαίνιση της πρόσοψης, εκτίθενται τώρα σε ειδικό χώρο έκθεσης. Η επίσκεψη ακολουθεί κατά κύριο λόγο μια σταθερή διαδρομή. Αρχικά, μπαίνουμε στην εσωτερική αυλή: βόρεια γειτνιάζει με τον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάρκου, και αν σηκώσεις το βλέμμα μπορείς να δεις τον θόλο του ναού· στην αυλή, στις δύο πλευρές της Γιγαντιαίας Σκάλας, στέκονται οι γλυπτές παραστάσεις του Άρη και του Ποσειδώνα από τον Sansovino, συμβολίζοντας την εξουσία της Δημοκρατίας στη στεριά και στη θάλασσα· στον τοίχο της στοάς του δεύτερου ορόφου είναι εντοιχισμένα αρκετά κουτιά ανώνυμων καταγγελιών με μορφή λεοντοκεφαλής, όπου παλιά οι καταγγελίες ρίχνονταν απευθείας στο στόμα του λιονταριού, και από τη στοά μπορείς να έχεις πανοραμική θέα στην πλατεία του Αγίου Μάρκου και τη λιμνοθάλασσα. Στο κέντρο της αυλής, ο χάλκινος πυθμένας του νεροταμιευτήρα είναι περίτεχνα σκαλισμένος — στη Βενετία το γλυκό νερό είναι σπάνιο, και όλη η πόλη εξαρτιόταν από τη διήθηση της βροχής στα υπόγεια πηγάδια, και λέγεται ότι παλιά οι πωλητές νερού έρχονταν εδώ για να αντλήσουν νερό και να το πουλήσουν. Στη συνέχεια, ανεβαίνουμε τη Χρυσή Σκάλα: η σκάλα πήρε το όνομά της από τα χρυσωμένα γυψομάρμαρα που τη διακοσμούν, και στην είσοδό της στέκονται ο Ηρακλής που σκοτώνει το φίδι και ο Άτλας που κουβαλάει τη γη, και παλιά μόνο οι ευγενείς και οι επίσημοι επισκέπτες επιτρεπόταν να την ανεβούν. Οι αίθουσες στον επάνω όροφο βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη, από την αίθουσα των τεσσάρων θυρών, την αίθουσα των γερόντων, την αίθουσα των δέκα μέχρι την μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων, με πίνακες και γλυπτά από την οροφή μέχρι τους τοίχους. Στη μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων, ο τεράστιος πίνακας του Τιντορέττο "Ο Παράδεισος", εμπνευσμένος από το "Θείο Κωμωδία - Παράδεισος" του Δάντη, σχεδόν καλύπτει ολόκληρο τον πλάγιο τοίχο, με τις διαστάσεις του να είναι από τις μεγαλύτερες σε ελαιογραφίες σε καμβά, με στρώματα ουράνιων μορφών να γεμίζουν την εικόνα· σε μια άλλη αίθουσα, οι τοίχοι είναι γεμάτοι με χάρτες του κόσμου, ενώ στο κέντρο βρίσκονται ουράνιες και γήινα σφαίρες. Στο τελευταίο μέρος της διαδρομής, περνάμε πρώτα από το οπλοστάσιο με μεσαιωνικά όπλα και πανοπλίες, κατεβαίνουμε στα σκοτεινά υπόγεια κελιά και τελικά διασχίζουμε τη Γέφυρα των Στεναγμών, χτισμένη γύρω στο 1600, για να φτάσουμε στις νέες φυλακές στην απέναντι πλευρά — αυτές οι φυλακές θεωρούνται από τις πρώτες ανεξάρτητες κατασκευές στην Ευρώπη που χτίστηκαν ειδικά για φυλάκιση, ενώ η γέφυρα πήρε το όνομά της από τους στεναγμούς των κρατουμένων που την περνούσαν.

Piazza San Marco

Η Πλατεία του Αγίου Μάρκου είναι το κέντρο και το ορόσημο της Βενετίας, συχνά αποκαλούμενη ως "το σαλόνι της Ευρώπης". Κατά την εποχή της Δημοκρατίας της Βενετίας, ήταν το πολιτικό, θρησκευτικό και εορταστικό κέντρο της πόλης: το Παλάτι των Δόγηδων ήταν η κεντρική εξουσία της Δημοκρατίας, ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μάρκου αρχικά ήταν το παρεκκλήσι του Δόγη, από τον 19ο αιώνα έγινε καθεδρικός ναός και έδρα του Πατριάρχη, και μεγάλες γιορτές όπως το Καρναβάλι ακόμη και σήμερα γίνονται στην πλατεία. Η κύρια πλατεία είναι ένας τραπεζοειδής χώρος με μήκος περίπου 170 μέτρα, πλατύτερος στα ανατολικά και στενότερος στα δυτικά. Τα κτίρια της παλιάς διοικητικής έδρας στα βόρεια και της νέας διοικητικής έδρας στα νότια σχηματίζουν τρεις πλευρές αναγεννησιακών στοών, με καφετέριες και μπουτίκ στο ισόγειο. Ο καφές Florian, που άνοιξε το 1720, βρίσκεται κάτω από τη νότια στοά· ο καθεδρικός ναός του Αγίου Μάρκου στα ανατολικά, με το βυζαντινό του θόλο και τα χρυσά ψηφιδωτά, αποτελεί το οπτικό κέντρο ολόκληρης της πλατείας· στο δυτικό άκρο, στο κτίριο Napoleon Wing, βρίσκεται το Μουσείο Correr· ο πύργος του Αγίου Μάρκου, χτισμένος με κόκκινα τούβλα, στέκεται μόνος σε μια γωνία της πλατείας, και ανεβαίνοντας με ασανσέρ στην κορυφή του, μπορείτε να απολαύσετε θέα ολόκληρης της πλατείας, του Παλατιού των Δουκών και της λιμνοθάλασσας. Περπατώντας προς τα νερά από τη νότια είσοδο της πλατείας, βρίσκεται η μικρή πλατεία του Αγίου Μάρκου, με το Παλάτι των Δόγδων στα ανατολικά, με τη γοτθική του πρόσοψη σε ροζ και λευκό χρώματα, και τη Βιβλιοθήκη του Αγίου Μάρκου στα δυτικά. Στην ακτή, δύο γρανιτένιοι κίονες στεφανώνονται με το φτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου και το άγαλμα του Αγίου Θεοδώρου, που κρατά ένα δόρυ και συνοδεύεται από έναν κροκόδειλο. Αυτό το σημείο ήταν κάποτε η θαλάσσια πύλη εισόδου της Βενετίας. Η Γέφυρα των Στεναγμών, που βρίσκεται δίπλα στο Παλάτι των Δόγδων, διασχίζει ένα μικρό κανάλι και συνδέεται με το παλιό δεσμωτήριο, αποτελώντας ένα από τα κλασικά αξιοθέατα γύρω από την πλατεία. Την ημέρα, το πλήθος και τα περιστέρια αναμειγνύονται στην πλατεία, ενώ το πρωί και το βράδυ, μετά την υποχώρηση του πλήθους, είναι ιδανική στιγμή για φωτογραφίες και για να παρατηρήσετε τις γλυπτικές λεπτομέρειες των κτιρίων. Τα καφέ στην πλατεία έχουν υψηλές τιμές, αλλά το να καθίσετε σε έναν ανοιχτό χώρο και να ακούσετε ζωντανή μουσική από μια μπάντα είναι μια κλασική εμπειρία της παλιάς ατμόσφαιρας της Βενετίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι στη Βενετία απαγορεύεται αυστηρά η σίτιση των περιστεριών στην πλατεία· αν σας προσφέρουν τροφή για περιστέρια, μην την πάρετε, καθώς μπορεί να σας ζητηθούν υπερβολικά χρήματα. Το βράδυ, τα φώτα των αψίδων ανάβουν σταδιακά, και ο λευκός μαρμάρινος ναός φωτίζεται με χρυσή λάμψη, ενώ η πλατεία αποκτά μια ηρεμία και γοητεία. Τον φθινόπωρο και το χειμώνα, όταν η παλίρροια είναι υψηλή, το νερό μπορεί περιστασιακά να πλημμυρίσει την πλατεία, και το περπάτημα πάνω σε ξύλινες πλατφόρμες είναι μια μοναδική εμπειρία σε αυτήν την πόλη του νερού.

Gondola Ride

Το ταξίδι με γόνδολα είναι ο κλασικός τρόπος για να βιώσετε τη γοητεία της Βενετίας: καθισμένοι σε μια μακρόστενη παραδοσιακή ξύλινη βάρκα, γλιστράτε αργά κατά μήκος του Μεγάλου Καναλιού και των στενών υδάτινων δρόμων, απολαμβάνοντας την θέα των πέτρινων προσόψεων των παλατιών, των παλιών γεφυρών και των υδάτινων πυλών από το ύψος της επιφάνειας του νερού - μια προοπτική που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί με τα πόδια ή με μεγαλύτερα σκάφη. Οι γόνδολες αναφέρονται ήδη σε έγγραφα της Βενετίας από τον 11ο αιώνα· από το 1562, ένας νόμος όριζε ότι όλα τα σκάφη έπρεπε να βαφτούν μαύρα, με τα μαύρα σκάφη να φέρουν διακοσμητικά μεταλλικά στοιχεία στην πλώρη που μοιάζουν με δόντια χτένας - λέγεται ότι ο αριθμός των δοντιών αντιστοιχεί στα έξι διαμερίσματα της Βενετίας, γεγονός που τα έκανε να γίνουν το σύμβολό της. Το σκάφος κρύβει επίσης μια έξυπνη λεπτομέρεια: κατασκευάζεται ασύμμετρο, με μια ελαφριά κλίση προς τα αριστερά, ώστε να αντισταθμίζει τη δύναμη του κωπηλάτη που κουπίζει με ένα μόνο κουπί στη δεξιά πλευρά της πρύμνης, διασφαλίζοντας μια ευθεία πορεία. Κατά τη διάρκεια της εμπειρίας, αξίζει να παρατηρήσετε την αντίθεση μεταξύ των δύο καναλιών: ο Μεγάλος Κανάλις είναι ευρύς και πολυσύχναστος, με παλάτια και γέφυρες να περνούν γρήγορα δίπλα σας· όταν μπειτε σε στενότερα παρακλάδια, τα νερά ηρεμούν και οι παλιές βάσεις των τοίχων φαίνονται πολύ κοντά. Οι βαρκάρηδες φορούν συχνά ριγέ μπλούζες και στέκονται στην πλώρη, χειριζόμενοι τη βάρκα με ένα μακρύ κουπί, περνώντας κάτω από γέφυρες και στενά σοκάκια· μερικοί, αν έχουν διάθεση, μπορεί να τραγουδήσουν μερικά ναυτικά τραγούδια. Αν επιλέξετε να κάνετε τη βόλτα κατά το ηλιοβασίλεμα, οι τελευταίες ακτίνες του ήλιου που πέφτουν στις παλιές πρόσοψες δημιουργούν μια ακόμα πιο μαγική ατμόσφαιρα. Παρόλο που η διαδρομή δεν είναι μεγάλη, συμπυκνώνει την καθημερινή ζωή της Βενετίας, όπου «οι ποταμοί είναι δρόμοι και οι βάρκες αντικαθιστούν τα αυτοκίνητα».

Grand Canal

Ο Μεγάλος Κανάλιος της Βενετίας είναι ο κύριος υδάτινος δρόμος της Βενετίας. Έχει σχήμα ανεστραμμένου S κατά μήκος του φυσικού υδάτινου δρόμου από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου μέχρι την Εκκλησία της Αγίας Κιάρας και συνδέεται με πολλούς μικρούς καναλιούς. Μεγάλο μέρος της κυκλοφορίας της πόλης διέρχεται από αυτούς τους υδάτινους δρόμους. Ο Μεγάλος Κανάλιος έχει σχήμα ανεστραμμένου S, εκτείνεται από το Ρωμαϊκό Φόρουμ στα βορειοδυτικά μέχρι την Πλατεία του Αγίου Μάρκου. Έχει μήκος περίπου 4 χιλιόμετρα, βάθος περίπου 6 μέτρα και πλάτος από 40 έως 100 μέτρα. Είναι η πιο σημαντική αρτηρία κυκλοφορίας της Βενετίας. Στις δύο πλευρές της ακτής υπάρχουν πάνω από 100 αρχαία κτίρια. Κάθε Σεπτέμβριο, διοργανώνεται στην Βενετία μια παραδοσιακή ρέγκατα, που είναι ένας αγώνας γόνδολων και άλλων παραδοσιακών σκαφών στον Μεγάλο Κανάλιο.

Centro Storico di Venezia

Bridge of Sighs

Teatro La Fenice di Venezia

Η La Fenice γεννήθηκε το 1792. Αυτό το μπαρόκ κτίριο σε σχήμα ανάποδης τούρτας είναι το παλαιότερο δημόσιο όπερα στην Ευρώπη. Δυστυχώς, έχει καταστραφεί από πυρκαγιά τρεις φορές σε περισσότερα από 200 χρόνια και έχει ανακαινιστεί ή ξαναχτιστεί τρεις φορές. Όπερες όπως «El Nani», «Rigoletto», «La Traviata» και «Father and Daughter» έχουν όλες πρεμιέρα εδώ.

Burano

St Mark's Campanile

Ο Πύργος του Καμπαναριού του Αγίου Μάρκου ανήκει στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Ως φάρος της πόλης στη λιμνοθάλασσα, ο Πύργος του Καμπαναριού έχει από καιρό θεωρηθεί από τους Βενετούς ως ένα αδιαμφισβήτητο αξιοθέατο της Βενετίας, και η θέση του στην Βενετία είναι ακόμη μεγαλύτερη από αυτή της ίδιας της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου. Ο προκάτοχος του Πύργου του Καμπαναριού του Αγίου Μάρκου ήταν ένας πύργος παρατήρησης που χτίστηκε τον 9ο αιώνα, ο οποίος αργότερα μετατράπηκε σε καμπαναριό. Στους επόμενους αιώνες, ο Πύργος του Καμπαναριού του Αγίου Μάρκου υπέστη ζημιές αρκετές φορές και υποβλήθηκε σε πολλές ανακατασκευές και ανανεώσεις. Τώρα έχει γίνει ένα τουριστικό αξιοθέατο για τουρίστες από όλο τον κόσμο. Στεκόμενοι στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, μπορείτε να τραβήξετε φωτογραφίες με τον πύργο του ρολογιού. Ο Πύργος του Καμπαναριού του Αγίου Μάρκου έχει ύψος 98,6 μέτρα, με εξωτερικό τοίχωμα από τούβλα και απλή δομή. Το κάτω μισό είναι ένα τεράστιο κτιριακό συγκρότημα που αποτελείται από τούβλα, με κάθε πλευρά να έχει μήκος 12 μέτρα και ύψος 50 μέτρα. Πάνω βρίσκεται το καμπαναριό με θόλο, όπου παλαιότερα τοποθετούνταν πέντε ρολόγια. Αυτά τα πέντε ρολόγια έχουν μοναδικές λειτουργίες. Το ρολόι των τριών και μισής (MezzaTerza) ανακοινώνει τη σύνοδο της Γερουσίας, το μεσημεριανό ρολόι (Nona) σηματοδοτεί την άφιξη του μεσημεριού, το ρολόι των εργαζομένων (Marangona) σηματοδοτεί την αρχή και το τέλος της εργάσιμης ημέρας, και το ρολόι των πεταλών (Trottiera) καλεί τα μέλη της Βουλής (MaggiorConsiglio) να συμμετάσχουν στο Κοινοβούλιο. Στο παρελθόν, οι καμπάνες του πύργου του καμπαναριού χτυπούσαν σε όλη τη Βενετία, αλλά τώρα έχει μείνει μόνο η καμπάνα των εργαζομένων. Πάνω από το καμπαναριό με θόλο βρίσκεται ένα τετράγωνο κτίριο, με τους εξωτερικούς τοίχους να διακοσμούνται με λιοντάρια και γυναίκες που συμβολίζουν τη δικαιοσύνη της Βενετίας. Για να προληφθεί η διάβρωση από τον ήλιο και τη βροχή, ολόκληρο το άγαλμα είναι τυλιγμένο με λεπτό φύλλο χρυσωμένου χαλκού. Εκτός από την θαυμασμό της εμφάνισης του πύργου του καμπαναριού στον Άγιο.